Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 508

เล่ม มมร. 64 หน้า 508 ข้อ 1093
ในขนดหางของมัน เนื้อร้ายอย่างอื่น ๆ เช่นหมีมีขนดำ คนที่มันพบเห็นแล้ว หนีขึ้นต้นไม้ก็ไม่พ้น ควายเปลี่ยว ขวิดเฝืออยู่ เขาทั้งคู่ปลายคมกริบ เที่ยวอยู่ในถิ่นนี้ ใกล้ฝั่งแม่น้ำโสตุมพะ ดูก่อนแม่มัทรี เธอเปรียบ เหมือนแม่โครักลูก เห็นฝูงเนื้อและโคถึกอันท่องเที่ยว อยู่ในป่า จักทำอย่างไร ดูก่อนแม่มัทรี เธอได้เห็น ทะโมนไพรอันน่ากลัวที่ประจวบเข้าในหนทางที่เดินได้ ยาก ความพรั่นพรึงจักต้องมีแก่เธอ เพราะไม่รู้จักเขต เมื่อเธออยู่ในพระนคร ได้ยินเสียงสุนัขเห่าหอน ย่อม สะดุ้งตกใจ เธอไปถึงเขาวงกตจักทำอย่างไร เมื่อฝูง นกพากันจับเจ้าในเวลาเที่ยง ป่าใหญ่เหมือนส่งเสียง กระหึ่ม เธอปรารถนาจะไปในป่าใหญ่นั้นทำไม. [๑๐๙๓] พระนางมัทรีราชบุตรี ผู้มีความสวยงาม ทั่วพระวรกาย ได้กราบทูลพระเจ้าสัญชัยนั้นว่า พระ- องค์ทรงพระกรุณาตรัสบอกสิ่งที่น่ากลัวอันมีอยู่ในป่า แก่เกล้ากระหม่อมฉัน เกล้ากระหม่อมฉันจักยอมทน ต่อสู้สิ่งน่ากลัวทั้งปวงนั้น ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมทัพ เกล้ากระหม่อมฉันจักไปแน่นอน เกล้ากระหม่อมฉัน จักแหวกต้นเป้ง คา หญ้าคมบาง แฝก หญ้าปล้อง หญ้ามุงกระต่าย ไปด้วยอก เกล้ากระหม่อมฉันจักไม่ เป็นผู้อันพระเวสสันดรนำไปได้ยาก อันว่ากุมารีย่อม ได้สามีด้วยวัตรจริยาเป็นอันมาก คือ ด้วยการอด อาหาร ตรากตรำท้อง ด้วยการผูกคาดไม้คางโค ด้วย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka