พระไตรปิฎก

การบำเรอไฟ และด้วยการดำน้ำ ความเป็นหม้าย เป็นความเผ็ดร้อนในโลก ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมทัพ เกล้ากระหม่อมฉันจักไปแน่นอน ชายใดจับมือหญิง หม้ายผู้ไม่ปรารถนาฉุดคร่าไป ชายนั้นเป็นผู้ไม่ควร บริโภคของที่เป็นเดนของหญิงหม้ายนั้นโดยแท้ ความ เป็นหม้ายเป็นความเผ็ดร้อนในโลก ข้าแต่พระองค์ผู้ เป็นจอมทัพ เกล้ากระหม่อมฉันจักไปแน่นอน ชาย อื่นให้ทุกข์มากมายมิใช่น้อย ด้วยการจับผมและเตะ ถีบจนล้มลงที่พื้นดิน แล้วไม่ให้หลีกหนี ความเป็น หม้ายเป็นควานเผ็ดร้อนในโลก ข้าแต่พระองค์ผู้เป็น จอมทัพ เกล้ากระหม่อมฉันจักไปแน่นอน พวกเจ้าชู้ ผู้ต้องการหญิงหม้ายที่มีผิวพรรณผุดผ่อง ให้ของเล็ก น้อยแล้ว สำคัญตัวว่าเป็นผู้มีโชคดีย่อมฉุดคร่าหญิง หม้ายผู้ไม่ปรารถนาไป ดังฝูงกาผู้กลุ้มรุมนกเค้าแมว ฉะนั้น ความเป็นหม้าย เป็นความเผ็ดร้อนในโลก ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมทัพ เกล้ากระหม่อมฉันจักไป แน่นอน อันว่าหญิงหม้ายแม้จะอยู่ในตระกูลญาติอัน เจริญรุ่งเรืองไปด้วยเครื่องทอง จะไม่ได้รับคำติเตียน ล่วงเกินจากพี่น้องและเพื่อนฝูงก็หาไม่ ความเป็นหม้าย เป็นความเผ็ดร้อนในโลก ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมทัพ เกล้ากระหม่อมฉันจักไปแน่นอน แม่น้ำไม่มีน้ำก็เปล่า ดาย แว่นแคว้นไม่มีพระราชาก็เปล่าดาย แม่หญิงเป็น หม้ายก็เปล่าดาย ถึงแม้หญิงนั้นจะมีพี่น้องตั้งสิบคน