Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 510

เล่ม มมร. 64 หน้า 510 ข้อ 1094
ความเป็นหม้ายเป็นความเผ็ดร้อนในโลก ข้าแต่พระ- องค์ผู้เป็นจอมทัพ เกล้ากระหม่อมฉันจักไปแน่นอน อันว่าธงเป็นเครื่องหมายแห่งรถ ควันเป็นเครื่องปรากฏ แห่งไฟ พระราชาเป็นสง่าของแว่นแคว้น ภัสดาเป็น สง่าของหญิง ความเป็นหม้ายเป็นความเผ็ดร้อนในโลก ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมทัพ เกล้ากระหม่อมฉันจักไป แน่นอน หญิงจนผู้ทรงเกียรติย่อมร่วมสุขทุกข์ของสามี ที่จน หญิงมั่งคั่งผู้ทรงเกียรติ ย่อมร่วมสุขทุกข์ของ สามีที่มั่งคั่ง เทพเจ้าย่อมสรรเสริญหญิงนั้นแล เพราะ เจ้าหล่อนทำกิจที่ทำได้ยาก เกล้ากระหม่อมฉันจักบวช ติดตามพระสวามีไปทุกเมื่อ แม่เมื่อแผ่นดินยังไม่ทำ- ลาย ความเป็นหม้ายเป็นความเผ็ดร้อนของหญิง เกล้า- กระหม่อมฉันว่างเว้นพระเวสสันดรเสียแล้ว ไม่พึง ปรารถนาแม้แผ่นดินอันมีสาครเป็นขอบเขต ทรงไว้ ซึ่งเครื่องปลื้มใจเป็นอันมาก บริบูรณ์ด้วยรัตนะต่างๆ เมื่อสามีตกทุกข์แล้ว หญิงเหล่าใดย่อมหวังสุขเพื่อตน หญิงเหล่านั้นเลวทรามหนอ หัวใจของหญิงเหล่านั้น เป็นอย่างไรหนอ เมื่อพระมหาราชาผู้ผดุงสีพีรัฐ เสด็จ ออกแล้วเกล้ากระหม่อมฉันจักขอติดตามพระองค์ไป เพราะพระองค์ทรงประทานสิ่งที่น่าปรารถนาทั้งปวง แก่เกล้ากระหม่อมฉัน. [๑๐๙๔] พระมหาราชาได้ตรัสกะพระนางมัทรีผู้ มีความงามทั่วพระวรกายว่า ดูก่อนแม่มัทรีผู้มีศุภ-
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka