Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 511

เล่ม มมร. 64 หน้า 511 ข้อ 1095 1096
ลักษณ์ พ่อชาลีและแม่กัณหาชินาลูกรักทั้งสองของ เธอนี้ ยังเป็นเด็ก เจ้าจงละไว้ ไปเถิด พ่อจะรับเลี้ยงดู เด็กทั้งสองนั้นไว้เอง. [๑๐๙๕] พระนางมัทรีราชบุตรี ผู้มีความงามทั่ว พระวรกาย ได้กราบทูลพระเจ้าสญชัยนั้นว่า เทวะ พ่อ ชาลีและแม่กัณหาชินาทั้งสอง เป็นลูกสุดที่รักของ เกล้ากระหม่อมฉัน ลูกทั้งสองนั้น จักยังหัวใจของ เกล้ากระหม่อมฉันผู้มีชีวิตอันเศร้าโศกให้รื่นรมย์ใน ป่านั้น. [๑๐๙๖] พระมหาราชาผู้ผดุงสีพีรัฐให้เจริญ ได้ ตรัสกะพระนางมัทรีนั้นว่า เด็กทั้งสองเคยเสวยข้าว สาลีอันปรุงด้วยเนื้อสะอาด เมื่อต้องเสวยผลไม้ จัก ทำอย่างไร เด็กทั้งสองเคยเสวยในถาดทองหนักร้อย ปละ อันเป็นของประจำราชสกุล เมื่อต้องเสวยในใบ ไม้ จักทำอย่างไร เด็กทั้งสองเคยทรงภูษาแคว้นกาสี ภูษาโขมรัฐและภูษาโกทุมพรรัฐ เมื่อต้องทรงผ้า คากรอง จักทำอย่างไร เด็กทั้งสองเคยไปด้วยคาน หาม วอและรถ เมื่อต้องเดินด้วยเท้าเปล่า จักทำ อย่างไร เด็กทั้งสองเคยบรรทมในเรือนยอดมีบาน หน้าต่างปิดสนิท ไม่มีลม เมื่อต้องบรรทมที่โคนไม้ จักทำอย่างไร เด็กทั้งสองเคยบรรทมบนพรม อันปู ลาดไว้อย่างวิจิตรบนบัลลังก์ เมื่อต้องบรรทมเครื่อง ลาดหญ้า จักทำอย่างไร เด็กทั้งสองเคยลูกไล้ด้วย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka