Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 528

เล่ม มมร. 64 หน้า 528 ข้อ 1137
อยู่ ณ เขาวงกต ท่านผู้มีปัญญาทราม ทำแต่กิจที่ไม่ ควรทำ ยังออกจากแว่นแคว้นตามมาถึงป่าใหญ่ เที่ยว แสวงหาพระราชบุตรดุจนกยางเที่ยวหาปลาอยู่ในน้ำ ฉะนั้น แน่ะพราหมณ์ เราจักไม่ให้ชีวิตแก่เจ้าในที่นี้ ลูกศรที่เราจะยิงนี้แหละ จักดื่มเลือดเจ้า ดูก่อน พราหมณ์ เราจักตัดหัวของเจ้า เชือดเอาหัวใจพร้อม ทั้งไส้พุง แล้วจักบูชาปันถสกุณยัญพร้อมด้วยเนื้อของ เจ้า ดูก่อนพราหมณ์ เราจักเชือดหัวใจของเจ้า ยกขึ้น เป็นเครื่องเซ่นสรวง พร้อมด้วยเนื้อ มันขึ้น และมัน ในสมองของเจ้า ดูก่อนพราหมณ์ มันข้น จักเป็นยัญ ที่เราบูชาดีแล้ว เซ่นสรวงดีแล้ว ด้วยเนื้อของเจ้า เจ้าจักนำพระมเหสี และพระโอรส พระธิดาของ พระราชบุตรไปไม่ได้. ชูชกกล่าวว่า [๑๑๓๗] ดูก่อนเจตบุตร จงฟังเราก่อน พราหมณ์ ผู้เป็นทูต เป็นคนหาโทษมิได้ เพราะเหตุนั้นแล คน ทั้งหลายย่อมไม่ฆ่าทูต นี้เป็นธรรมเนียมสืบเนื่องมา แต่โบราณ ชาวสีพีทุกคนยินยอมแล้ว พระบิดาก็ทรง ปรารถนาจะพบพระราชบุตร และพระมารดาของ พระราชบุตรนั้นทรงทุพพลภาพ พระเนตรทั้งสองของ พระมารดานั้นจักขุ่นมัวในไม่ช้า เราเป็นทูตที่ชาวสีพี เหล่านั้นส่งมา ดูก่อนเจตบุตร จงฟังเราก่อน เราจัก
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka