พระไตรปิฎก

นำพระราชบุตรเสด็จกลับ ถ้าเจ้ารู้ จงบอกหนทาง แก่เรา. เจตบุตรกล่าวว่า [๑๑๓๘] ดูก่อนพราหมณ์ ท่านเป็นทูตที่รักของ พระเวสสันดรผู้เป็นที่รักของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะให้ เต้าน้ำผึ้ง และขาเนื้อย่างเป็นบรรณาการแก่ท่าน และ จักบอกประเทศที่พระเวสสันดรหน่อกษัตริย์ผู้ให้สำเร็จ ความประสงค์ประทับอยู่แก่ท่าน. จบชูชกบรรพ เจตบุตรกล่าวว่า [๑๑๓๙] ดูก่อนมหาพราหมณ์ นั่นภูเขาคันท- มาทน์อันล้วนแล้วด้วยหิน พระเวสสันดรเจ้า พร้อม ด้วยพระโอรสพระธิดาและพระมเหสีทรงเพศนักบวช อันประเสริฐ ทรงขอสำหรับสอยผลไม้ เครื่องบูชา ไฟและชฎา ทรงนุ่งห่มหนังเสือ บรรทมเหนือแผ่น- ดิน ทรงบูชาไฟ ประทับอยู่ ณ อาศรมใด เมื่อท่าน บ่ายหน้าเดินทางไปทางทิศอุดร จะได้เห็นอาศรมนั้น นั่นหมู่ไม้เขียวชะอุ่ม มียอดสูงตระหว่าน คือ ไม้ ตะแบก หูกวาง ไม้ตะเคียน ไม้รัง ไม้ตะคร้อ ไม้ ยางทราย ย่อมหวั่นไหวไปตามลม ดังมาณพดื่มสุรา คราวเดียวก็ซวนเซไปมาอยู่ฉะนั้น ท่านได้ฟังเสียงฝูง นกอันจับอยู่บนกิ่งไม้ปานดังเสียงเพลงขับทิพย์ คือ