Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 548

เล่ม มมร. 64 หน้า 548 ข้อ 1169 1170 1171
นำสองพระกุมารไปเป็นทาสรับใช้ของนางพราหมณี. พระศาสดาตรัสว่า [๑๑๖๙] ลำดับนั้น พระกุมารทั้งสอง คือ พระ ชาลี และพระกัณหาชินาได้สดับคำของชูชก ผู้หยาบ ช้า ตกพระทัยกลัว จึงพากันเสด็จวิ่งหนีไปในที่นั้น ๆ พระมหาสัตว์ตรัสว่า [๑๑๗๐] ดูก่อนพ่อชาลีลูกรัก มานี่เถิด ลูกทั้ง สองจงยังบารมีของพ่อให้เต็ม จงช่วยโสรจสรงหทัย ของพ่อให้เย็นฉ่ำ จงทำตามคำของพ่อ ขอเจ้าทั้งสอง จงเป็นดังยานนาวาของพ่อ อันไม่หวั่นไหวในสาคร คือภพ พ่อจักข้ามซึ่งฝั่งคือชาติ จักยังสัตว์โลกพร้อม ทั้งทวยเทพให้ข้ามด้วย ดูก่อนลูกกัณหามานี่เถิด เจ้า เป็นธิดาที่รัก ทานบารมีก็เป็นที่รักของพ่อ จงช่วย โสรจสรงหทัยของพ่อให้เย็นฉ่ำ ขอจงทำตามคำของ พ่อ ขอเจ้าทั้งสองจงเป็นยานนาวาของพ่อ อันไม่ หวั่นไหวในสาครคือภพ พ่อจักข้ามซึ่งฝั่ง คือชาติ จักช่วยสัตวโลกพร้อมทั้งทวยเทพให้ข้ามด้วย. พระศาสดาตรัสว่า [๑๑๗๑] ลำดับนั้น พระเวสสันดรผู้ผดุงสีพีรัฐ ให้เจริญ ทรงพาพระกุมารทั้งสอง คือ พระชาลีและ พระกัณหาชินา มาพระราชทานให้เป็นปุตตกทานแก่ พราหมณ์ ลำดับนั้น พระเวสสันดรผู้ผดุงสีพีรัฐให้
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka