พระไตรปิฎก

พระชาลีกุมาร ทูลว่า [๑๒๓๔] ขอเดชะ พระชนกชนนีของเกล้า กระหม่อมทั้งสองพระองค์นั้นไม่มีโรค อนึ่ง ทรง แสวงหามูลผลาหารเลี้ยงพระชนมชีพได้สะดวก มูล ผลาหารมีมาก เหลือบ ยุง และสัตว์เสือกคลานก็มี น้อย ในป่าอันเกลื่อนกล่นไปด้วยสัตว์ร้าย ไม่มีมา เบียดเบียนพระชนกชนนีทั้งสอง พระชนนีของเกล้า กระหม่อมฉัน ทรงขุดรากบัว เหง้าบัว มันอ่อน ทรง สอยผลพุทรา ผลรกฟ้า มะตูม นำมาเลี้ยงพระชนก และเกล้ากระหม่อมฉันทั้งสอง พระชนนีทรงนำเอา เหง้าไม้และผลไม้ใด ๆ มาจากป่า พระชนกและเกล้า กระหม่อมฉันทั้งสองมารวมพร้อมกันเสวยเหง้าไม้และ ผลไม้นั้น ๆ ในเวลากลางคืน ไม่ได้เสวยในเวลากลาง วันเลย พระชนนีของเกล้ากระหม่อมทั้งสองผู้เป็น สุขุมาลชาติ ต้องเที่ยวแสวงหาผลไม้ มีพระฉวีวรรณ ผอมเหลือง เพราะลมและแดด เหมือนดอกปทุมอัน ถูกขยำด้วยมือ ฉะนั้น เมื่อพระชนนีเสด็จเที่ยวไปใน ป่าใหญ่ ซึ่งเป็นป่าอันเกลื่อนกล่นไปด้วยสัตว์ร้าย เป็น ที่อาศัยแห่งแรดและเสือเหลือง พระเกสาของพระองค์ อันมีสีดังปีกแมลงภู่ ถูกกิ่งไม้เป็นต้นเกี่ยวให้กระจุย กระจาย พระชนนีทรงขมวดมุ่นพระเมาลี ทรงไว้ซึ่ง เหงื่อไคลที่พระกัจฉะประเทศ (ทรงเพศเป็นดาบสินี