Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 659

เล่ม มมร. 64 หน้า 659 ข้อ 1269
พระศาสดา เมื่อจะทรงประกาศข้อความนั้น จึงตรัสว่า พระราชาเวสสันดรทรงอุ้มพระกุมารชาลี พระ- มัทรีราชบุตรีทรงอุ้มพระกุมารกัณหาชินา ต่างทรง บรรเทิงตรัสปิยวาจากะกันและกันเสด็จไป. จบทานกัณฑ์ วนปเวสนกัณฑ์ กษัตริย์ทั้ง ๔ พระองค์ มีพระเวสสันดรเป็นต้นทอดพระเนตรเห็นคน ทั้งหลายที่เดินสวนทางมา จึงตรัสถามว่า เขาวงกตอยู่ที่ไหน คนทั้งหลายทูล ตอบว่ายังไกล เพราะเหตุนั้น ท่านจึงกล่าวว่า ถ้ามนุษย์บางพวกเดินมาตามทาง หรือเดินสวน ทางมา เราจะถามมรรคากะพวกนั้นว่า เขาวงกตอยู่ที่ ไหน คนพวกนั้น เห็นเราทั้งหลายในป่านั้น จะพากัน คร่ำครวญน่าสงสาร พวกเขาแจ้งให้ทราบอย่างเป็น ทุกข์ว่า เขาวงกตยังอยู่อีกไกล. พระชาลีและพระกัณหาชินาได้ทอดพระเนตรเห็นต้นไม้ทรงผลต่าง ๆ สองข้างทางก็ทรงกันแสง ด้วยบุญญานุภาพแห่งพระมหาสัตว์ ต้นไม้ที่ทรงผลก็ น้อมลงมาสัมผัสพระหัตถ์ แต่นั้นพระเวสสันดรก็ทรงเลือกเก็บผลาผลที่สุกดี ประทานแก่สองกุมารกุมารีนั้น พระนางมัทรีทอดพระเนตรเห็นดังนั้น ก็ทรง ทราบว่าเป็นเหตุอัศจรรย์.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka