Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 783

เล่ม มมร. 64 หน้า 783 ข้อ 1269
แน่ะพ่อชาลี พระชนกชนนีทั้งสองของพ่อไม่มี พระโรคาพาธกระมัง ยังอัตภาพให้เป็นไปด้วยเสาะ แสวงหาผลาหารสะดวกกระมัง มูลผลาหารมีมาก กระมัง เหลือบ ยุง และสัตว์เลื้อยคลานทีจะมีน้อย กระมัง ความเบียดเบียนให้ลำบากในวนประเทศที่ เกลื่อนไปด้วยเนื้อร้าย ไม่ค่อยมีกระมัง. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า กุณฺฑเล ได้แก่ ให้ประดับกุณฑลทั้ง หลาย. บทว่า ฆุสิเต ได้แก่ กุณฑลซึ่งมีเสียงดังเสนาะ คือส่งเสียงเป็นที่ ยินดีแห่งใจ. บทว่า มาเล ได้แก่ ให้ประดับดอกไม้นั้น ๆ ทั้งสอง. บทว่า องฺเก กริตฺวาน ได้แก่ ให้พระชาลีราชกุมารประทับนั่งบนพระเพลา. พระชาลีราชกุมารได้ทรงฟังพระราชดำรัสถามดังนั้น จึงกราบทูล สนองว่า ข้าแต่สมมติเทพ พระชนกชนนีทั้งสองของ หม่อมฉันไม่ค่อยมีพระโรคาพาธ ยังอัตภาพให้เป็นไป ด้วยเสาะแสวงหาผลาหารสะดวกดี และมูลผลาหารก็ มีมาก อนึ่ง เหลือบ ยุง และสัตว์เลื้อยคลาน มีบ้าง ก็เล็กน้อย ความเบียดเบียนให้ลำบากในวนประเทศที่ เกลื่อนไปด้วยเนื้อร้าย ก็ไม่ค่อยมีแด่พระชนกพระ- ชนนีทั้งสองนั้น. พระชนนีของหม่อมฉันทั้งสองเสด็จไปขุดมัน กระชากมันอ่อน มันมือเสือ มันนก และนำผลกะเบา ผลจาก มะนาว มาเลี้ยงกัน.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka