Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 5 หน้าที่ 296

เล่ม มมร. 5 หน้า 296 ข้อ 271
อรรถกถาตุวัฏฏวรรค สิกขาบทที่ ๔ วินิจฉัยในสิกขาบทที่ ๔ พึงทราบดังนี้:- สองบทว่า สติ อนฺตราเย คือ เมื่อมีอันตราย ๑๐ อย่าง. สองบทว่า ปริเยสิตฺวา น ลภติ คือ ไม่ได้ภิกษุณีอื่นผู้ช่วยเหลือ. บทว่า คิลานาย คือ อาพาธเสียเอง. บทว่า อาปทาสุ ได้แก่ เมื่อมีอันตรายเห็นปานนั้น ไม่เป็นอาบัติ. คำที่เหลือ ง่ายทั้งนั้น. สิกขาบทนี้ มีการทอดธุระเป็นสมุฏฐาน เป็นอกิริยา สัญญาวิโมกข์ สจิตตกะ โลกวัชชะ กายกรรม วจีกรรม อกุศลจิต เป็นทุกขเวทนา แล. อรรถกถาตุวัฏฏวรรค สิกขาบทที่ ๔ จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka