Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 5 หน้าที่ 319

เล่ม มมร. 5 หน้า 319 ข้อ 297
ไปดู ต้องอาบัติทุกกฏ ยืนอยู่สถานที่ใดมองเห็น ต้องอาบัติปาจิตตีย์. พ้นสายตาไปแล้วกลับมามองดูอีก ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ไปดูอย่างหนึ่ง ๆ ต้อง อาบัติทุกกฏ ยืนดูอยู่ในสถานที่ใดมองเห็น ต้องอาบัติปาจิตตีย์ พ้นสายตาไป แล้วกลับมามองดูอีก ต้องอาบัติปาจิตตีย์. อนาปัตติวาร [๒๙๗] ยืนอยู่ในอารามมองเห็น ๑ เดินไปหรือเดินมาแลเห็น ๑ มี กิจธุระเดินไปพบเข้า ๑ มีอันตราย ๑ วิกลจริต ๑ อาทิกัมมิกา ๑ ไม่ต้อง อาบัติแล. จิตตาคารวรรค สิกขาบทที่ ๑ จบ อรรถกถาจิตตาคารวรรคที่ ๕ อรรถกถาจิตตาคารวรรค สิกขาบทที่ ๑ วินิจฉัยในสิกขาบทที่ ๑ แห่งจิตตาคารวรรค พึงทราบดังต่อไปนี้:- บทว่า ราชาคารํ ได้แก่ โรงละครหลวง. บทว่า จตฺตาคารํ ได้แก่ ศาลาแสดงจิตรกรรมน่าเพลิดเพลิน. บทว่า อารามํ ได้แก่ สวนที่เป็นสถานที่หย่อนใจ. บทว่า อุยฺยานํ ได้แก่ อุทยานเป็นที่หย่อนอารมณ์. บทว่า โปกฺขรณึ ได้แก่ สระโบกขรณีเป็นที่สำหรับเล่นกีฬา เพราะ เหตุนั้นแล ในบทภาชนะ พระผู้มีพระภาคเจ้า จึงได้ตรัสคำว่า ยตฺถ กตฺถจิ รญฺโ กีฬิตุํ เป็นต้น.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka