พระไตรปิฎก

กันกับขาเตียงมีขาเหมือนปู. และเตียงมีขาจดแม่แคร่ อย่างใดอย่างหนึ่ง แม้ตั่งก็เป็นตั่งแบบนั้น อย่างใดอย่างหนึ่งนั่นเอง. บทว่า ภิสิ ได้แก่ เบาะขนสัตว์ เบาะผ้า เบาะเปลือกไม้ เบาะ หญ้า และเบาะใบไม้ อย่างใดอย่างหนึ่ง. บทว่า ตฏฏิกา ได้แก่ เสื่อที่ทอด้วยใบตาลเป็นต้น. บทว่า จมฺมกฺขณฺโฑ ได้แก่ ท่อนหนังอย่างใดอย่างหนึ่งที่ควร แก่การนั่ง เครื่องลาดทำด้วยหญ้าเป็นต้น ได้แก่เครื่องลาดที่ถักด้วยหญ้า เป็นต้น. บทว่า อสปฺปายรูปทสฺสเนน ความว่าจากการแลดูรูปที่ปรารถนา อันไม่เป็นที่สบาย. บทว่า วิตฺตํ ความว่า ว่างจากภายใน. บทว่า วิวิตฺตํ ความว่า เปล่าจากการเข้าไปแต่ภายนอก. บทว่า ปวิวิตฺตํ ความว่า เปล่าเป็นอดิเรกว่า ไม่มีคฤหัสถ์ไร ๆ ในที่นั้น แม้ในการได้ยินเสียงไม่เป็นที่สบาย ก็นัยนี้เหมือนกัน. บทว่า ปญฺจหิ กามคุเณหิ ความว่า จากส่วนแห่งกาม ๕ คือ รูป เสียง กลิ่น รส และโผฏฐัพพะของหญิง สมจริงดังที่ท่านกล่าว ไว้ว่า :- กามคุณ ๕ ในโลก คือ รูป เสียง กลิ่น รส และ โผฏฐัพพะที่น่ารื่นรมย์ เห็นได้ในร่างของหญิง. บทว่า ภชโต ความว่า ทำการเสพด้วยจิต. บทว่า สมฺภชโต ความว่า เสพโดยชอบ.