Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 5 หน้าที่ 358

เล่ม มมร. 5 หน้า 358 ข้อ 337
อรรถกถาอารามวรรค สิกขาบทที่ ๒ วินิจฉัยในสิกขาบทที่ ๒ พึงทราบดังนี้:- สองบทว่า อายสมา กปฺปิตโก คือ ท่านผู้มีอายุนี้ เป็นพระเถระ อยู่ภายในจำนวนภิกษุชฏิลพันรูป. บทว่า สํหริ คือ ให้แพร่งพรายแล้ว (ได้นำไปบอก). บทว่า สํหโต คือ ท่านพระอุบาลีให้แพร่งพรายแล้ว (นำไปบอก). บทว่า กสาวโฏ แปลว่า ช่างกัลบก. พวกภิกษุณีกล่าวหมายเอา ผู้ที่นุ่งผ้าย้อมน้ำฝาด กระทำการงาน. คำที่เหลือ ตื้นทั้งนั้น. สิกขาบทนี้ มีสมุฏฐาน ๓ เป็นกิริยา สัญญาวิโมกข์ สจิตตกะ โลก วัชชะ กายกรรม วจีกรรม อกุศลจิต เป็นทุกขเวทนา แล. อรรถกถาอารามวรรค สิกขาบทที่ ๒ จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka