Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 5 หน้าที่ 371

เล่ม มมร. 5 หน้า 371 ข้อ 351
อรรถกถาอารามวรรค สิกขาบทที่ ๖ วินิจฉัยในสิกขาบทที่ ๖ พึงทราบดังนี้;- บทว่า โอวาทาย คือ เพื่อประโยชน์แก่ครุธรรม. บทว่า สํวาสาย คือ เพื่อประโยชน์แก่การถามอุโบสถและปวารณา. นี้ความย่อในสิกขาบทนี้. ส่วนความพิสดาร ข้าพเจ้าได้กล่าวแล้วในวรรณนา แห่งภิกษุโนวาทกสิกขาบทนี้นั่นแล. สิกขาบทนี้ มีสมุฏฐานดุจเอฬกโลมสิกขาบท เป็นกิริยา โนสัญญา วิโมกข์ อจิตตกะ ปัณณัตติวัชชะ กายกรรม มีจิต ๓ มีเวทนา ๓ แล. อรรถกถาอารามวรรค สิกขาบทที่ ๖ จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka