พระไตรปิฎก

เมื่อฝนหนาเม็ดตก พึงเห็นฟองน้ำฟองใหญ่ ๆ ผุดขึ้นๆ บนหลังน้ำ แล้วก็แตกไป ฉะนั้น. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสหมายถึงพระโยคาวจรเห็นปานนั้นว่า ยถา ปุพฺพุฬกํ ปสฺเส ยถา ปสฺเส มรีจิกํ เอวํ โลกํ อเวกฺขนฺตํ มจฺจุราชา น ปสฺสติ.๑ มัจจุราช ย่อมไม่เห็นผู้พิจารณาเห็นโลกอยู่ เหมือนพระโยคาวจรเห็นฟองน้ำ หรือพยับแดด ฉะนั้น. เมื่อพระโยคาวจรนั้นเห็นบ่อย ๆ อย่างนี้ว่า สังขารทั้งหลาย ทั้งปวง ย่อมแตกไป ๆ ดังนี้ ภังคานุปัสนาญาณมีอานิสงส์ ๘ เป็น บริวารย่อมมีกำลัง. อานิสงส์ ๘ เหล่านี้ คือ การละภวทิฏฐิ ๑ การสละความใคร่ในชีวิต ๑ การประกอบความขวนขวายในการบุญทุกเมื่อ ๑ ความมีอาชีพบริสุทธิ์ ๑ การละความขวนขวายในการทำบาป ๑ ความปราศจากภัย ๑ ๑. ขุ. ธ. ๒๕/๓๓.