พระไตรปิฎก

โจทก์ว่า ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะพูดกับท่านผู้โง่ ไม่ฉลาด, แม้ท่านก็สมควรที่จะพูดกับผมหรือ ? นี้ เป็นบุรุษโทษข้อที่ ๒. ข้อต่อไป ภิกษุทั้งหลายโจทภิกษุด้วยอาบัติ. ภิกษุนั้นถูกภิกษุทั้งหลายโจทด้วยอาบัติ ก็ปรับ อาบัติโจทก์ว่า แม้ท่านก็ต้องอาบัติข้อนี้ ท่านจงทำ คืนก่อน. นี้เป็นบุรุษโทษข้อที่ ๓. ข้อต่อไป ภิกษุ ฯลฯ พูดกลบเกลื่อน พูด นอกเรื่อง ทำความโกรธโทละและความไม่พอใจ ให้ปรากฏ. นี้เป็นบุรุษโทษข้อที่ ๔. ข้อต่อไป ภิกษุ ฯลฯ พูดแกว่งแขนใน ท่ามกลางสงฆ์. นี้เป็นบุรุษโทษข้อที่ ๕. ข้อต่อไป ภิกษุ ฯลฯ ไม่เชื่อสงฆ์ไม่เชื่อ โจทก์เดินหลีกออกไปเสีย. นี้เป็นบุรุษโทษ ข้อต่อไป ภิกษุ ฯลฯ คิดว่า เราไม่ได้ต้อง อาบัติ, เราไม่ได้ต้องอาบัติก็หามิได้ แล้วนิ่งเสีย ทำให้สงฆ์ลำบาก. นี้เป็นบุรุษโทษข้อที่ ๗.