พระไตรปิฎก

ผู้นี้จักรื่นรมย์อยู่ในเทวโลก ๗๗ กัป จัก ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิราช ๑๐๐๐ ครั้ง จักเสวย ทิพย์สมบัติในเทวโลก ๗๗ ครั้ง จักได้เป็นพระเจ้า ประเทศราชอันไพบูลย์โดยคณนานับไม่ถ้วน ใน ๑๘๐๐ กัป พระพุทธเจ้าพระนามว่า โคดม ศากย- บุตร จักเสด็จอุบัติ กำจัดความมืดมนธนการให้ พินาศ เขาจักเป็นทายาทในธรรมของพระพุทธ- เจ้าพระองค์นั้น เป็นโอรสในธรรมนิรมิตแล้ว จักกำหนดรู้อาสวะทั้งปวง แล้วเป็นผู้ไม่มีอาสวะ ปรินิพพาน ในระหว่างกาล นับตั้งแต่ข้าพระองค์ได้ ทำกรรม คือ ได้กั้นเศวตฉัตรถวายแด่พระพุทธเจ้า มา ข้าพระองค์ไม่รู้จักเศวตฉัตรที่ไม่ถูกกั้น ชาตินี้เป็นชาติหลังสุดของข้าพระองค์ ภพสุดท้ายกำลังเป็นไปอยู่ ทุกวันนี้ เหนือศีรษะของข้าพระองค์ได้ มีการกั้นเศวตฉัตร ซึ่งเป็นไปตลอดกาลเป็นนิตย์ โดยข้าพระองค์ได้ทำกรรมไว้ดีแล้ว แด่พระพุทธ- เจ้าพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้คงที่ ข้าพระองค์เป็น ผู้สิ้นอาสวะทั้งปวงแล้ว บัดนี้ภพใหม่มิได้มี ข้า พระองค์เผากิเลสทั้งหลายแล้ว ถอนภพขึ้นได้