Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 22

เล่ม มมร. 72 หน้า 22 ข้อ 8
ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ เราได้บูชาพระ- พุทธเจ้าประเสริฐสุด ด้วยพุทธบูชานั้น เราไม่ รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน ของพระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระอุจฉังคปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล. จบอุจฉังคปุปผิยเถราปทาน ยาคุทายกเถราปทานที่ ๘ [๔๑๘] ว่าด้วยผลแห่งการถวายข้าวยาคู [๘] ครั้งนั้น เราได้พาแขกมาบ้าน เห็นแม่น้ำที่เต็มฝั่ง จึงเข้าไปสู่สังฆาราม ภิกษุ ทั้งหลายเป็นผู้อยู่ป่าเป็นวัตร รักษาธุดงค์ ยินดี ในณาน มีจีวรเศร้าหมอง ชอบสงัด เป็นนัก ปราชญ์ ท่านกำลังอยู่ในสังฆาราม ท่านเหล่านั้นผู้หลุดพ้นดีแล้ว เป็นผู้คงที่ ได้ตัดคติเสียแล้ว ในเวลาที่แม่น้ำที่กั้นด้วยน้ำ ท่านไปบิณฑบาตไม่ได้ เรามีจิตเลื่อมใสโสมนัส เกิดปีติปราโมทย์ ประนมกรอัญชลี ประคอง ข้าวสาร ถวายยาคุทานแล้ว
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka