พระไตรปิฎก

พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด พระนามว่า ปทุมุตตระ ทรงตรัสรู้ด้วยพระองค์เอง ครั้นตรัส แก่เราผู้ตั้งปรารถนาไว้ดังนี้แล้ว ได้เสด็จไป เราได้เป็นจอมเทพเสวยราชสมบัติในเทว โลก ๖๐กัป และได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิหลาย ร้อยครั้ง เมื่อเราเกิดเป็นเทวดา ระลึกถึงบุญกรรม ขึ้นมา แก้วมณีอันส่องแสงสว่างให้เรา ย่อม เกิดแก่เรา เรามีนางเทพอัปสร ๘๖,๐๐๐ ซึ่งมีผ้าและ เครื่องอาภรณ์อันวิจิตรสวมต่างหูแก้วมณีเป็น บริวาร นางเทพอัปสรเหล่านั้น มีหน้าแฉล้ม มักยิ้มก่อนเจรจา ตะโพกผาย เอวบางอ้อนแอ้น แวดล้อมเราอยู่เป็นนิตย์ นี้เป็นผลแห่งการบูชา ด้วยแก้วมณี ภัณฑะ คือ เครื่องประดับอันสำเร็จด้วย ทอง สำเร็จด้วยแก้วมณี และสำเร็จด้วยแก้วทับ- ทิม ย่อมเป็นของบุคคลทำดีแล้วเพื่อเรา ตาม ที่เราต้องการ เรือนยอดและถ้ำที่น่ารื่นรมย์และที่นอน อันสูงค่า ดังจะรู้ความประสงค์ของเรา ย่อมเกิด ตามความปรารถนา