พระไตรปิฎก

ก็การที่ชนเหล่าใดได้เข้าไปฟัง ชนเหล่า นั้นได้ลาภดีแล้ว การได้เข้าไปฟังเป็นบุญเขต ของมนุษย์ เป็นโอสถของสรรพสัตว์ ถึงกรรมที่ เราผู้ได้เห็นพระผู้นำ ก็ชื่อว่าเป็นอันทำไว้ดีแล้ว เราเป็นผู้รอดพ้นจากวินิบาต เป็นผู้บรรลุบทอัน ไม่หวั่นไหว เราเข้าถึงกำเนิดใด ๆ คือ เป็นเทวดาหรือ มนุษย์ ในกำเนิดนั้น ๆ แสงสว่างย่อมมีแก่เรา ทุกเมื่อ ทั้งกลางวันและกลางคืน เพราะการบูชาด้วยแก้วมณีนั้น เราจึงได้ เสวยสมบัติ พบแสงสว่าง คือ ญาณ เป็นผู้บรรลุ บทอันไม่หวั่นไหว ในกัปที่แสนแต่กัปนี้ เราเอาแก้วมณีบูชา ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผล แห่งการบูชาด้วยแก้วมณี เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว. . . คำสอนของ พระพุทธเจ้า เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้แล. ทราบว่า ท่านพระมณิปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้แล. จบมณิปูชกเถราปทาน อรรถกถานฬมาลิยวรรคที่ ๔๘ อทานที่ ๑ และ ๒ ในวรรคที่ ๔๘ มีเนื้อความง่ายทั้งนั้นแล.