พระไตรปิฎก

อุกกาสติกเถราปทานที่ ๓ (๔๗๓) ว่าด้วยผลแห่งการจุดคบเพลิง [๖๓] ครั้งนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าพระ- นามว่าโกสิกะ ประทับอยู่ที่ภูเขาจิตตกูฏ พระองค์ เป็นผู้เพ่งพินิจ ยินดีในฌาน เป็นผู้ตื่นแล้ว อภิ- รมย์ในวิเวก เป็นมุนี ข้าพระองค์อันหมู่นารีแวดล้อมเข้าไปใน ป่าหิมวันต์ ได้เห็นพระพุทธเจ้าพระนามว่าโกสิกะ ผู้ปานดังพระจันทร์ในวันเพ็ญ ครั้งนั้น ข้าพระองค์ถือเอาคบเพลิงร้อย ดวง แวดล้อมพระพุทธเจ้าอยู่ตลอด ๗ วัน ๗ คืน ได้ไปโดยวันที่ ๘ ข้าพระองค์มีจิตเลื่อมใส ถวายบังคม พระสยัมภูพุทธเจ้าพระนามว่าโกสิกะ ผู้ไม่ทรง พ่ายแพ้อะไร ๆ เสด็จออกจากสมาบัติ แล้วได้ถวาย ภิกษาอย่างหนึ่ง ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมแห่งสัตว์ เชษฐ- บุรุษของโลก ประเสริฐกว่านรชน เพราะกรรม นั้น ข้าพระองค์จึงเกิดในหมู่เทพชั้นดุสิต นี้เป็น ผลแห่งภิกษาอย่างหนึ่ง แสงสว่างย่อมมีแก่ข้าพระองค์ทุกเมื่อ ทั้งกลางวันและกลางคืน ข้าพระองค์แผ่รัศมีไป ได้โดยรอบร้อยโยชน์