Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 127

เล่ม มมร. 72 หน้า 127 ข้อ 75
ครั้นบวชแล้วได้เว้นการทำความชั่วด้วย กายละความประพฤติชั่วด้วยวาจาอยู่แทบฝั่งแม่น้ำ พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด ได้เสด็จมา หาเราผู้อยู่คนเดียว เราไม่รู้จักว่าเป็นพระพุทธเจ้า เราได้ทำปฏิสันถาร ครั้นทำปฏิสันถารแล้ว จึงได้ทูลถามถึง พระนามและพระโคตรว่า ท่านเป็นเทวดาหรือ คนธรรพ์ หรือเป็นท้าวสักกปุรินททะ ท่านเป็น ใคร หรือเป็นบุตรของใคร หรือเป็นท้าวมหา- พรหมนาในที่นี้ ย่อมสว่างไสวไปทั่วทิศ เหมือน พระอาทิตย์อุทัย ฉะนั้น ข้าแต่ท่านผู้นิรทุกข์ จักรมีกำพันหนึ่ง ปรากฏที่เท้าของท่าน ท่านเป็นใคร หรือเป็น บุตรของใคร เราจะรู้จักท่านอย่างไร ขอท่านจง บอกชื่อและโคตรบรรเทาความสงสัยของเราเถิด. พระพุทธเจ้าตรัสตอบว่า เราไม่ใช่เทวดา ไม่ใช่คนธรรพ์ ไม่ใช่ท้าวสักกปุรินททะ และ ความเป็นพรหมก็หามีแก่เราไม่ เราสูงสุดกว่า พรหมเหล่านั้น ล่วงวิสัยของพรหมเหล่านั้น เรา ได้ทำลายเครื่องผูกพันคือกามได้แล้ว เผากิเลส เสียหมดสิ้น บรรลุสัมโพธิญาณอันอุดมแล้ว.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka