พระไตรปิฎก

เราได้สดับพระดำรัสของพระองค์แล้ว จึงได้กราบทูลว่า ข้าแต่พระมหามุนี ถ้าพระองค์ เป็นพระสัพพัญญูพุทธเจ้าขอเชิญพระองค์ประทับ นั่งเถิด ข้าพระองค์จะขอบูชาพระองค์ ขอพระ- องค์จงทำที่สุดแห่งทุกข์แก่ข้าพระองค์เถิด. เราได้ลาดหนังสัตว์ถวายพระศาสดาแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับนั่งเหนือหนังสัตว์นั้น ดังสีหราชนั่งอยู่ที่ซอกภูเขา ฉะนั้น เขารีบขึ้นภูเขาเก็บเอาผลมะม่วง ดอกรัง อันสวยงามและแก่นจันทน์อันมีค่ามาก เขารีบถือเอาทั้งหมดเข้าไปเฝ้าพระผู้นำ ของโลก ถวายผลไม้แด่พระพุทธเจ้า แล้วเอา ดอกรังบูชา ก็เรามีจิตเลื่อมใสมีใจโสมนัส มี ปีติอันไพบูลย์ ได้เอาแก่นจันทน์ลูบไล้แล้ว ถวาย บังคม พระศาสดาพระผู้นำของโลกพระนาม ว่าสุเมธะ ประทับนั่งบนหนังเสือ เมื่อจะยังเรา ให้รื่นเริงได้ทรงพยากรณ์กรรมของเราในครั้งนั้น ว่า ด้วยการถวายผลไม้กับของหอมและ ดอกไม้ทั้งสองอย่างนี้ ผู้นี้จักรื่นรมย์อยู่ในเทวโลก ๒,๕๐๐ กัป เขาจักเป็นผู้มีความดำริทางใจไม่ บกพร่อง ยังอำนาจให้เป็นไป