Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 138

เล่ม มมร. 72 หน้า 138 ข้อ 78
(กราบทูลว่า) ขอเชิญพระพุทธเจ้าผู้เป็น มหามุนีพระนามว่าอัตถทัสสี เสด็จขึ้นหลัง ข้าพระองค์เถิด ข้าพระองค์จะให้พระองค์เสด็จ ข้ามฟาก ขอพระองค์โปรดทรงทำที่สุดแห่งทุกข์ แก่ข้าพระองค์เถิด พระพุทธเจ้าผู้มีพระยศใหญ่พระนามว่า อัตถทัสสี ทรงทราบถึงความดำริของเรา จึงได้ เสด็จขึ้นหลังเรา แล้วประทับยืนอยู่ ความสุขของเราในเวลาที่นึกถึงตนได้ และในเวลาถึงความเป็นผู้รู้เดียงสา หาเหมือน ความสุขของเราเมื่อพื้นพระบาทสัมผัสไม่ สัมพุทธเจ้าพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้มี พระยศใหญ่ เสด็จขึ้นประทับยืนที่ฝั่งแม่น้ำแล้ว ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า เราข้ามกระแสคงคา ชั่วเวลาประมาณ เท่าจิตเป็นไป ก็พระยาเต่าผู้มีบุญนี้ ส่งเราข้าม ฟาก ด้วยการส่งพระพุทธเจ้าข้ามฟากนี้ และ ด้วยความเป็นผู้มีจิตเมตตา เขาจักรื่นรมย์อยู่ใน เทวโลกตลอด ๑,๘๐๐ กัป จากเทวโลกมามนุษยโลกนี้เป็นผู้อันกุศล มูลตักเตือนแล้ว นั่ง ณ อาสนะเดียว จักข้าม พ้นกระแส คือ ความสงสัยได้
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka