Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 168

เล่ม มมร. 72 หน้า 168 ข้อ 91
เราเลือกเก็บดอกไม้อยู่ ได้เห็นดอก- กรรณิการ์ที่มีกลิ่นหอมจึงเก็บเอา ๓ ดอก บูชา พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด ด้วยอานุภาพแห่งพระพุทธเจ้า ครั้งนั้น ดอกไม้ของเราทั้ง ๓ ดอกเอาขั้วขึ้นเอากลีบลงทำ เป็นเงา (บัง) แด่พระศาสดา ด้วยกรรมที่ได้ทำไว้ดีแล้วนั้น และด้วย การตั้งเจตน์จำนงไว้ เราละร่างมนุษย์แล้ว ได้ไป สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ วิมานของเราสูง ๖๐ โยชน์ กว้าง ๓๐ โยชน์ อันบุญกรรมทำให้อย่างสวยงามในดาวดึงส์ นั้น ปรากฏชื่อว่า กรรณิการ์ แล่งธนูตั้งพัน ลูก คลีหนัง ๗ ลูก คนถือธงสำเร็จด้วยสีเขียวใบไม้ หิ้งแขวนตั้งแสน ปรากฏในปราสาทของเรา บัลลังก์สำเร็จด้วยทองก็มี สำเร็จด้วย แก้วมณีก็มี สำเร็จด้วยแก้วทับทิมก็มี สำเร็จ ด้วยแก้วผลึกก็มี ตามแต่จะต้องการปรารถนา ที่นอนมีค่ามากยัดด้วยนุ่น มีผ้าลาดลาย รูปสัตว์ต่างๆ มีราชสีห์เป็นต้น ผ้าลาดมีชายเดียว มีหมอนพร้อม ปรากฏว่ามีอยู่ในปราสาทของเรา ในเวลาที่เราปรารถนาจะออกจากภพเที่ยว จาริกไปในเทวโลก ย่อมเป็นผู้อันหมู่เทวดาแวด- ล้อมไป
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka