พระไตรปิฏก

[๕๓] ผิวของข้าพเจ้า อ่อนนุ่ม สนิท

ละเอียดอ่อนอยู่ตลอดเวลา

ในเพราะใบโพธิ์ที่ข้าพเจ้าได้ขนไปทิ้ง

[๕๔] ในคติไหน ๆ ก็ตามเถิด ฝุ่นละออง

ย่อมไม่ติดร่างกาย ที่ประชุมกันขึ้น

นี้เป็นวิบากในเพราะใบไม้ที่ข้าพเจ้าได้ขนไปทิ้ง

[๕๕] เพราะความร้อนจากลม แดด

หรือเพราะความร้อนจากไฟก็ตาม

ที่กายของข้าพเจ้าเหงื่อไม่ไหล

นี้เป็นวิบากในเพราะใบไม้ที่ข้าพเจ้าได้ขนไปทิ้ง

[๕๖] ที่กายของข้าพเจ้าไม่มีโรคเรื้อน ฝี

โรคกลาก ตกกระ พุพอง และหิดเปื่อย

นี้เป็นวิบากในเพราะใบไม้ที่ข้าพเจ้าได้ขนไปทิ้ง

[๕๗] อีกข้อหนึ่ง คุณของกรรมนั้น

ย่อมบังเกิดในภพน้อยภพใหญ่

คือโรคไม่มีในกาย

นี้เป็นวิบากในเพราะใบไม้ที่ข้าพเจ้าได้ขนไปทิ้ง

[๕๘] อีกข้อหนึ่ง คุณของกรรมนั้น

ย่อมบังเกิดในภพน้อยภพใหญ่

คือความบีบคั้นทางใจไม่มี

นี้เป็นวิบากในเพราะใบไม้ที่ข้าพเจ้าได้ขนไปทิ้ง

[๕๙] อีกข้อหนึ่ง คุณของกรรมนั้น

ย่อมบังเกิดในภพน้อยภพใหญ่

คือข้าพเจ้าไม่มีศัตรู

นี้เป็นวิบากในเพราะใบไม้ที่ข้าพเจ้าได้ขนไปทิ้ง