พระไตรปิฎก

เป็นนักปราชญ์ มีพระอินทรีย์ดังใบปทุม และน่ารักเหมือนดอกปทุม ทั้งมีพระโอษฐ์มีกลิ่น อุดม เหมือนกลิ่นในกลีบของดอกปทุม เพราะ ฉะนั้น พระองค์จึงทรงพระนามว่า ปทุมุตตระ. พระองค์เป็นผู้เจริญกว่าโลก ไม่ทรงถือ พระองค์ เปรียบเสมือนเป็นนัยน์ตาให้คนตาบอด มีพระอิริยาบถสงบ เป็นที่ฝั่งพระคุณ เป็นที่ รองรับกรุณาและมติ ถึงในครั้งไหน ๆ พระมหาวีรเจ้าพระ- องค์นั้น ก็เป็นผู้อันพรหม อสูรและเทวดาบูชา สูงสุดกว่าชน ในท่ามกลางหมู่ชนที่เกลื่อนกล่นไป ด้วยเทวดาและมนุษย์ เมื่อจะยังบริษัททั้งปวงให้ยินดีด้วยพระ- สำเนียงอันเสนาะ และด้วยพระธรรมเทศนาอัน เพราะพริ้ง จึงได้ชมสาวกของพระองค์ว่า ภิกษุอื่นที่พ้นกิเลสด้วยศรัทธา มีมติดี ขวนขวายในการดูเรา เช่นกับวักกลิภิกษุนี้ ไม่มี เลย ครั้งนั้น เราเป็นบุตรของพราหมณ์ใน พระนครหังสวดี ได้สดับพระพุทธภาษิตนั้น จึง ชอบใจฐานันดรนั้น