Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 277

เล่ม มมร. 72 หน้า 277 ข้อ 126
ครั้งนั้น เราอันเทวดานั้นตักเตือนสลดใจ จึงสอบถามเทวดานั้น พระอรหันต์ผู้ประเสริฐ กว่านรชนในโลกนี้คือใคร อยู่ที่ไหน เทวดานั้นบอกว่า พระพิชิตมารผู้มีพระปัญญามาก ผู้มี ปัญญาเสมือนแผ่นดินประเสริฐ ประทับอยู่ที่กรุง สาวัตถี แคว้นโกสล พระองค์เป็นโอรสของ เจ้าศากยะ เป็นพระอรหันต์ ไม่มีอาสวะ ทรง แสดงธรรมเพื่อบรรลุพระอรหันต์. เราได้สดับคำของเทวดานั้นแล้ว อิ่มใจ เหมือนคนกำพร้าได้ขุมทรัพย์ ถึงความอัศจรรย์ เบิกบานใจที่จะได้พบพระอรหันต์อันอุดมชวนมอง พึงใจ มีอารมณ์ไม่มีที่สุด ครั้งนั้น เราออกจากที่นั้นไปด้วยตั้งใจ ว่าเมื่อเราชนะกิเลสได้ ก็จะได้เห็นพระพักตร์ อันปราศจากมลทิน ของพระศาสดาทุกทิพาราตรี กาล เราไปถึงแคว้นอันน่ารื่นรมย์นั้นแล้ว ได้ ถามพวกพราหมณ์ว่า พระศาสดาผู้ยังโลกให้ยินดี ประทับอยู่ที่ไหน ครั้งนั้น พราหมณ์ทั้งหลาย ตอบว่า พระศาสดา อันนราชรและทวยเทพถวายวันทนา เสด็จเข้าไปสู่บุรีเพื่อทรงแสวงหาพระกระยาหาร
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka