แล้ว พระองค์ก็เสด็จกลับมา ท่านขวนขวาย
ที่จะเข้าเฝ้าพระมุนีเจ้า ก็จงรีบเข้าไปถวายบังคม
พระองค์ผู้เป็นเอกอัครบุคคลนั้นเถิด
ลำดับนั้น เรารีบไปยังเมืองสาวัตถีบุรี
อันอุดม ได้พบพระองค์ผู้ไม่กำหนัดในอาหาร
ไม่ทรงนุ่งด้วยความโลภ ทรงยังอมตธรรมให้โชติ
ช่วง อยู่ ณ พระนครนี้ ประหนึ่งว่าเป็นที่อยู่ของ
สิริ พระพักตร์โชติช่วงเหมือนรัศมีพระอาทิตย์
ทรงถือบาตร กำลังเสด็จโคจรบิณฑบาตอยู่
ครั้นพบพระองค์แล้วเราจึงได้หมอบลง
กราบทูลว่า ข้าแต่พระโคดม ขอพระองค์โปรด
เป็นที่พึ่งของข้าพระองค์ ผู้เสียหายไปในทาง
ผิดด้วยเถิด
พระมุนีผู้สูงสุดได้ตรัสว่า เรากำลังเที่ยว
บิณฑบาต เพื่อประโยชน์แก่การยังสัตว์ให้ข้าม
พ้น เวลานี้ไม่ใช่เวลาที่จะแสดงธรรมแก่ท่าน
ครั้งนั้น เราปรารถนาได้ธรรมนัก จึง
ได้ทูลอ้อนวอนพระพุทธเจ้าบ่อย ๆ พระองค์ได้
ตรัสพระธรรมเทศนาสุญญตบทอันลึกซึ้งแก่เรา
เราได้สดับธรรมของพระองค์แล้ว โอ
เราเป็นผู้อัน พระศาสดาทรงอนุเคราะห์
เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน
ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.