พระไตรปิฎก

ในกัปที่แสนแต่กัปนี้ พระศาสดามีพระ- นาทชื่อว่าโคดมซึ่งสมภพในวงศ์พระเจ้าโอกกาก- ราช จักเสด็จอุบัติขึ้นในโลก พราหมณ์นี้จักได้เป็นธรรมทายาทของ พระศาสดาพระองค์นั้น เป็นโอรสอันธรรมเนรมิต เป็นสาวกของพระศาสดามีนามชื่อว่าราธะ พระ- นายจักทรงแต่งตั้งท่านว่า เป็นผู้เลิศกว่าภิกษุ ทั้งหลายผู้มีปฏิภาณ เราได้สดับพุทธพยากรณ์นั้น แล้วก็เป็นผู้เบิกบานมีจิตประกอบด้วยเมตตาบำรุง พระพิชิตมารในกาลนั้นตลอดชีวิต เพราะเราเป็นผู้ประกอบด้วยปัญญา ด้วย กรรมที่เราได้ทำไว้ดีแล้วนั้น และด้วยการตั้ง เจตน์จำนงไว้ เราละร่างมนุษย์แล้วได้ไปสวรรค์ ชั้นดาวดึงส์ ได้เสวยราชสมบัติในเทวโลก ๓๐๐ ครั้ง ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๕๐๐ ครั้ง และ เป็นพระเจ้าประเทศราชอันไพบูลย์โดยคณนานับ มิได้ เพราะกรรมนั้นนำไปเราจึงเป็นผู้ถึงความ สุขในทุกภพ เมื่อถึงภพสุดท้ายเราเกิดในสกุล ที่ยากจน ขาดเครื่องนุ่งห่มและอาหารให้พระ-