พระไตรปิฎก

ในกัปที่แสนแต่ภัทรกัปนี้ พระศาสดา พระนามชื่อว่าโคดม ซึ่งสมภพในวงศ์พระเจ้า โอกกากราช จักเสด็จอุบัติขึ้นในโลก เศรษฐีบุตร ผู้นี้ จักได้เป็นธรรมทายาทของพระศาสดาพระ- องค์นั้น เป็นโอรสอันธรรมเนรมิต เป็นสาวก ของพระศาสดา มีนามชื่อว่า ภัตทิยะ เพราะกรรมที่ทำไว้ดีนั้น และเพราะการ ตั้งเจตน์จำนงไว้ เราละร่างมนุษย์แล้ว ได้ไป สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ในกัปที่ ๙๒ แต่ภัทรกัปนี้พระพิชิตมาร พระนามว่าผุสสะ เป็นผู้นำยากที่จะหาผู้เสนอ ยากที่จะข่มขี่ได้ สูงสุดกว่าโลกทั้งปวงได้เสด็จ อุบัติขึ้นแล้ว และพระพุทธองค์ทรงสมบูรณ์ด้วยจรณะ เป็นผู้ประเสริฐเที่ยงตรง ทรงมีความเพียรเผา กิเลสทรงแสวงหาประโยชน์เกื้อกูลแก่สรรพสัตว์ ทรงเปลื้องสัตว์เป็นอันมากจากกิเลสเครื่องจองจำ เราเกิดเป็นนกดุเหว่าขาวในพระอาราม อันน่าเพลิดเพลินเจริญใจ ของพระผุสสสัมมา- สัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น เราอยู่ที่ต้นมะม่วงใกล้ พระคันธกุฎี ครั้งนั้น เราเห็นพระพิชิตมารผู้สูงสุด เป็นพระทักขิไณยบุคคล เสด็จพระราชดำเนินไป