Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 324

เล่ม มมร. 72 หน้า 324 ข้อ 131
พระองค์ทรงยังพระศาสนาให้โชติช่วง ครอบงำเดียรถีย์ผู้หลอกลวง ทรงแนะนำเวไนย- สัตว์ พระองค์พร้อมทั้งพระสาวกปรินิพพานแล้ว เมื่อพระพุทธองค์ผู้เลิศในโลกปรินิพพาน แล้ว ประชุมชนเป็นอันมากที่เลื่อมใส จักทำ พระสถูปของพระศาสด เพื่อต้องการจะบูชา พระพุทธเจ้า เขาปรึกษากันอย่างนี้ว่า จักช่วยกันทำ พระสถูปของพระศาสดา ผู้แสวงหาพระคุณ อันใหญ่ ให้สูงเจ็ดโยชน์ ประดับด้วยแก้ว ๗ ประการ ครั้งนั้น เราเป็นจอมทัพของพระเจ้า แผ่นดินแคว้นกาสี พระนามว่ากิกี ได้พูดลด ประมาณ ที่พระเจดีย์ของพระพุทธเจ้า ผู้ไม่มี ประมาณเสีย ครั้งนั้น ชนเหล่านั้นได้ช่วยกันทำเจดีย์ ของพระศาสดา ผู้มีพระปัญญากว่านรชน สูง โยชน์เดียว ประดับด้วยรัตนะนานาชนิด ตาม ถ้อยคำของเรา เพราะกรรมที่ทำไว้ดีนั้น และเพราะการ ตั้งเจตน์จำนงไว้ เราละร่างมนุษย์แล้ว ได้ไป สวรรค์ชั้นดาวดึงส์
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka