Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 332

เล่ม มมร. 72 หน้า 332 ข้อ 133
แม้พระเถระรูปนี้ ก็ได้เคยบำเพ็ญกุศลมาแล้วในพระพุทธเจ้าพระ- องค์ก่อน ๆ ได้สั่งสมบุญอันเป็นอุปนิสัยแห่งพระนิพพานไว้เป็นอันมากในภพ นั้น ๆ ในกาลแห่งพระผู้นี้พระภาคเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ เขาได้บังเกิดใน ตระกูลพราหมณ์. คำนั้นทั้งหมด พอจะกำหนดได้โดยง่ายตามลำดับแห่งปาฐะ นั้นนั่นแล. จบอรรถกถากังขาเรวตเถราปทาน สีวลิเถราปทานที่ ๓ (๕๔๓) ว่าด้วยบุพจริยาของพระสีวลิเถระ [๑๓๓ ] ในกัปที่แสนแต่กัปนี้ พระพิชิต มารพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้มีจักษุในธรรมทั้งปวง เป็นผู้นำ ได้เสด็จอุบัติขึ้นแล้ว ศีลของพระองค์ ใคร ๆ ก็คำนวณไม่ได้ สมาธิของพระองค์เปรียบ ด้วยแก้ววิเชียร ฌานอันประเสริฐของพระองค์ ใคร ๆ ก็นับไม่ได้ และวิมุตติของพระองค์ก็หา อะไรเปรียบมิได้ พระนายกเจ้าทรงแสดงธรรมในสมาคม มนุษย์ เทวดา นาคและพรหม ซึ่งเกลื่อนกล่น ไปด้วยสมณะและพราหมณ์ พระพุทธองค์ก็แกล้วกล้าในบริษัท ทรง ตั้งสาวกของพระองค์ ผู้มีลาภมากมีบุญ ทรงซึ่ง ฤทธิ์อันรุ่งเรือง ไว้ในตำแหน่งเอตทัคคะ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka