Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 331

เล่ม มมร. 72 หน้า 331 ข้อ 132
ความสงสัยในโลกนี้หรือโลกอื่น ใน ความรู้ของตนหรือในความรู้ของผู้อื่นอย่างใด อย่างหนึ่งนั้น อันบุคคลผู้มีปรกติเพ่งพินิจ มี ความเพียรเผากิเลสประพฤติพรหมจรรย์ ย่อมละ ได้ทั้งสิ้น กรรมที่ทำไว้ในกัปที่แสน ได้แสดงผล แก่เราแล้วในอัตภาพนี้ เราพ้นกิเลสแล้วเหมือน ลูกศรพ้นจากแล่ง ได้เผากิเลสของเราเสียแล้ว ลำดับนั้น พระมุนีผู้มีปรีชาใหญ่ เสด็จ ถึงที่สุดของโลก ทรงเห็นว่าเรายินดีในฌาน จึง ทรงแต่งตั้งว่าเป็นเลิศกว่าภิกษุทั้ง หลายฝ่ายที่ได้ ฌาน เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระกังขาเรวตเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประ- การฉะนี้แล. จบกังขาเรวตเถราปทาน ๕๔๒. อรรถกถากังขาเรวตเถราปทาน พึงทราบเรื่องราวในอปทานที่ ๒ ดังต่อไปนี้ :- อปทานของท่านพระกังขาเรวตเถระ มีคำเริ่มต้นว่า ปทุมุตฺตโร นาม ชิโน ดังนี้.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka