Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 335

เล่ม มมร. 72 หน้า 335 ข้อ 133
ครั้งนั้น เราเป็นคนโปรดปรานของสกุล หนึ่งในพระนครพันธุมวดี และเป็นคนที่หมั่น ขยันขวนขวายในกิจการงาน ครั้งนั้น พระราชา พระองค์หนึ่งตรัสสั่งให้นายช่างสร้างพระอาราม ซึ่งปรากฏว่าใหญ่โต ถวายสมเด็จพระวิปัสสี ผู้แสวงหาประโยชน์ใหญ่ เมื่อการสร้างพระอารามสำเร็จแล้ว ชน ทั้งหลายได้ถวายมหาทานซึ่งเข้าใจว่าของเคี้ยว ชนทั้งหลาย ค้นคว้าหานมส้มใหม่และน้ำผึ้ง ไม่ได้ เวลานั้น เราถือนมส้มใหญ่และน้ำผึ้งไป เรือนของนายงาน ชนทั้งหลายที่แสวงหานมส้ม ใหญ่และน้ำผึ้งพบเราเข้า ของสองสิ่งเขาได้ให้ ราคาตั้งพันกหาปณะก็ยังไม่ได้ไป ครั้งนั้น เราคิดว่าของสองสิ่งนี้เราไม่มี กะใจที่จะขายมัน ชนเหล่านี้ทั้งหมดสักการะพระ- ตถาคต ฉันใด แม้เราก็จะทำสักการะในพระผู้นำ โลกกับพระสงฆ์ ฉันนั้นก็เหมือนกัน ครั้งนั้น เราได้นำเอาไปแล้ว ผสมนม ส้มกับน้ำผึ้งป่าด้วยกัน แล้วถวายแด่พระโลกนาถ พร้อมทั้งพระสงฆ์
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka