พระไตรปิฎก

เพราะกรรมที่ทำไว้ดีแล้วและเพราะการ ตั้งเจตน์จำนงไว้ เราละร่างมนุษย์แล้ว ได้ไป สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ต่อมา เราได้เป็นพระเจ้าแผ่นดินผู้มียศ ใหญ่ในพระนครพาราณสี ในครั้งนั้น เราเคือง ศัตรูจึงสั่งให้ทหารทำการล้อมประตูเมืองศัตรู ไว้ ประตูที่ถูกล้อมของพระราชาผู้มีเดชรักษา ไว้ได้เพียงวันเดียว เพราะผลของกรรมนั้น เรา จงต้องตกนรกอันร้ายกาจที่สุด และในภพสุดท้ายในบัดนี้ เราเกิดใน โกลิยบุรี พระชนนีของเราพระนามว่าสุปปวาสา พระชนกของเรา พระนามว่ามหาลิลิจฉวี เรา เกิดในราชวงศ์เพราะบุญกรรม เพราะการล้อม ประตูเมืองให้ผล เราจึงต้องประสบทุกข์อยู่ใน พระครรภ์ของพระมารดาถึง ๗ ปี เราต้องหลงทวารอยู่อีก ๗ วัน เพียบ พร้อมไปด้วยมหันตทุกข์ พระมารดาของเรา ต้องประสบทุกข์ด้วยเช่นนี้ ก็เพราะให้ฉันทะใน การล้อมประตูเมือง