Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 411

เล่ม มมร. 72 หน้า 411 ข้อ 140
ปัญญา และวิมุตติอันยอดเยี่ยม แล้วบรรลุธรรม เป็นที่สิ้นอาสวะ ในคราวที่เราออกบวช ในคราวที่เราเป็น พระอรหันต์ และในคราวที่เราจักนิพพาน ได้มี ฝนมีกลิ่นหอมตกลงมา ก็กลิ่นสรีระอันประเสริฐสุดของเรา ครอบงำจันทน์อันมีค่า ดอกจำปาและดอกอุบล เสีย และเราไปในที่ใด ๆ ก็ย่อมจะข่มขี่กลิ่น เหล่านี้เสียโดยประการทั้งปวง ฟุ้งไปเช่นนั้น เหมือนกัน เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ถอนภพขึ้น ได้หมดแล้ว ตัดกิเลสเครื่องผูกดังช้างตัดเชือก แล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะอยู่ การที่เราได้มายังสำนักของพระพุทธเจ้า ของเรานี้ เป็นการมาดีแล้วหนอ วิชชา ๓ เราบรรลุ แล้วโดยลำดับ คำสอนของพระพุทธเจ้าเราได้ทำ เสร็จแล้ว คุณวิเศษเหล่านี้คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว คำสอน ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระจูฬสุคันธเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วย ประการฉะนี้แล. จบจูฬสุคันธเถราปทาน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka