พระไตรปิฎก

พระผู้มีพระภาคเจ้า ประทับอยู่ใกล้แม่น้ำ เนรัญชราได้ตรัสกะอุรุเวลกัสสปชฎิลว่า กัสสปะ ถ้าว่าความไม่หนักใจ มีอยู่แก่ท่านไซร้ วันนี้ เราจะขอพักอาศัยอยู่ ณ ที่โรงไฟ. อุรุเวลกัสสปะกล่าวว่า มหาสมณะ ข้าพ- เจ้าไม่มีความหนักใจแต่อย่างไรเลย ข้าพเจ้าผู้ ประสงค์ความผาสุก จึงห้ามท่านว่า นาคราชดุร้าย มีฤทธิ์ มีพิษ มีพิษร้ายนี้อยู่ในที่นั้น นาคราชนั้น อย่าเบียดเบียนท่านเลย. พระศาสดาตรัสว่า ถึงอย่างไร นาคราช ก็ไม่พึงเบียดเบียนเราแน่ กัสสปะ ขอท่านจง อนุญาตโรงไฟให้เราเถิด. พระศาสดาทรงทราบว่า อุรุเวลกัสสปะ นั้น อนุญาตให้แล้ว ไม่ทรงหวาดกลัว ก้าวล่วง เสียได้ซึ่งภัย เสร็จเข้าไปแล้ว. นาคราช พอได้เห็นพระฤาษีเจ้า (พระ- พุทธเจ้า) เข้าไปจึงเดือดดาลใจ บังหวนควันแล้ว พระศาสดา ทรงมีพระหทัยอันสม่ำเสมอ มีน้ำ พระทัยเยี่ยมยอด แม้ (จะถูก) นาคราชในร่าง มนุษย์ บังหวนควันในที่นั้นก็ตาม. ส่วนนาคราชไม่สามารจะอดกลั้น ต่อ ความลบหลู่ได้ ได้บังหวนควันโพลงไฟทั่วแล้ว. พระศาสดาทรงเป็นผู้ฉลาดอย่างยอดเยี่ยมในเตโซ- ธาตุกสิน ได้ทรงบังหวนควันจนโพลงไฟทั่วแล้ว