พระไตรปิฎก

พระโคตมีเถรีเจ้าตรัสอยู่หลัด ๆ ก็จะ เสด็จไปนิพพานเลย อีกไม่นานเลยแม้พระพุทธ- เจ้าก็คงจะเสด็จไปนิพพานแน่นอน เปรียบเหมือน ไฟที่หมดเชื้อแล้ว ฉะนั้น พระโคตมีเถรีเจ้าได้ตรัสกะท่านพระ- อานนท์ผู้ชำนาญพระปริยัติ ปานดังสาครอันลึก ล้ำ เอาใจใส่ในการอุปัฏฐากพระพุทธเจ้า ซึ่ง พร่ำรำพันอยู่ดังกล่าวมาว่า ลูกเอ๋ย เมื่อกาลเป็นที่ร่าเริงปรากฏขึ้น แล้ว พ่อไม่ควรที่จะเศร้าโศกถึงการตายของดิฉัน ที่สุดแห่งการนิพพานของดิฉันใกล้เข้ามาแล้ว พ่อเอย พระศาสดา พ่อได้ทูลให้ทรงยิน- ยอม จึงได้ทรงอนุญาตให้เราบวช ลูกเอ๋ย พ่อ อย่าเสียใจไปเลย ความพยายามของพ่อมีผล ก็บทใด ที่ติตถิกาจารย์ทั้งหลายผู้เก่าแก่ ไม่เห็น บทนั้นอันเด็กหญิงซึ่งมีอายุ ๗ ขวบรู้แจ้ง ประจักษ์แล้ว พ่อจงรักษาพระพุทธศาสนาไว้ การที่ ดิฉันได้เห็นพ่อครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย บุคคลไป ในทิศใดแล้วไม่ปรากฏ ดิฉันก็จะขอลาไปในทิศ นั้นนะลูก.