พระไตรปิฎก

ในกาลบางคราวพระ นายกเจ้าผู้เลิศโลก กำลังทรงแสดงธรรมอยู่ พระองค์ทรงถามแล้ว ครั้งนั้น ดิฉันเกิดความสงสารกล่าววาจาถวาย พระพรว่า ข้าแต่พระมหาวีรเจ้า ขอพระองค์จงมี พระชนชีพอยู่นาน ๆ ข้าแต่พระมหามุนี ขอ พระองค์ จงดำรงพระชนม์อยู่ตลอดกัป เพื่อความ เกื้อกูลและประโยชน์แก่โลกทั้งปวงเถิด ขออย่า ให้พระองค์ทรงพระชราและปรินิพพานเสียเลย. พระพุทธเจ้า พระองค์ได้ตรัสกะดิฉัน กราบทูลเช่นนั้นว่า ดูก่อนพระนางโคตมี พระ- พุทธเจ้าทั้งหลายเป็นผู้อันบุคคลชมเชย เหมือน อย่างที่ท่านชมเชยอยู่มิได้ ดิฉันได้ทูลถามว่าก็แล ด้วยประการเป็นดังฤา พระตถาคตผู้สัพพัญญูจึง ชื่อว่าอันบุคคลพึงชมเชยด้วยประการเป็นดังฤา. พระพุทธเจ้าจึงชื่อว่าอันบุคคลไม่ชมเชย พระองค์อันหม่อมฉันถามถึงเหตุนั้นแล้ว ขอได้ ตรัสบอกเหตุนั้นแก่หม่อมฉันเถิด. พระองตรัสตอบว่า ท่านจงดูพระสาวก ทั้งหลายผู้ปรารภความเพียร ตั้งใจแน่วแน่ มี ความบากบั่นมั่นเป็นนิตย์ เป็นคนพร้อมเพรียงกัน นี้เป็นการชมเชยพระพุทธเจ้าทั้งหลาย