Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 550

เล่ม มมร. 72 หน้า 550 ข้อ 157
ต่อแต่นั้น ดิฉันไปสู่สำนักนางภิกษุ อยู่ผู้เดียว คิดเห็นแจ้งชัดว่า พระนาถะผู้ถึงที่สุด แห่งไตรภพ ทรงพอพระทัยบริษัทที่สามัคคีกัน เมื่อกระนั้น ดิฉันจะนิพพานเสีย ดิฉัน อย่าได้พบความวิบัตินั้นเลย ครั้นดิฉันคิดดังนี้ แล้ว ได้ไปเฝ้าพระพุทธเจ้าผู้อุดมกว่าฤาษีทั้งปวง แล้วได้กราบทูลกาลเป็นที่ปรินิพพานกะ ผู้นำชั้นพิเศษ ลำดับนั้น พระองค์ได้ทรงอนุญาต ให้ดิฉันดั่งนี้ว่า จงรู้กาลเอาเถิดพระนางโคตมี ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน ของพระพุทธเจ้า ดิฉันได้ทำเสร็จแล้ว. พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า ดูก่อน พระโคตมี คนพาลเหล่าใด สงสัยในการตรัสรู้ ธรรมของสตรีทั้งหลาย ท่านจงแสดงอิทธิฤทธิ์ เพื่อละเสียซึ่งทิฏฐิของคนพาลเหล่านั้น ครั้งนั้น พระโคตมีเถรีเจ้า ถวายบังคม พระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว เหาะขึ้นสู่อัมพร แสดง ฤทธิ์เป็นอันมากตามพระพุทธานุญาต คือองค์เดียวเป็นหลายองค์ก็ได้ ทำให้ ปรากฏก็ได้ ทำให้หายไปก็ได้ ทะลุฝากำแพง ภูเขาไปได้ไม่ติดขัดเหมือนไปในที่ว่างก็ได้ ผุด ขึ้นดำลงแม้ในแผ่นดินเหมือนในน้ำก็ได้ เดินบน น้ำไม่แตกเหมือนเดินบนแผ่นดินก็ได้
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka