Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 551

เล่ม มมร. 72 หน้า 551 ข้อ 157
เหาะไปในอากาศเหมือนนกก็ได้ ใช้ อำนาจทางกายไปตลอดพรหม ก็ได้ ทำถูเขาสิเนรุให้เป็นท่อน ๆ พลิกมหา- ปฐพีขึ้นพร้อมด้วยราก ทำให้เป็นตัวร่มกั้นต่าง ร่มเดินจงกรมในอากาศ ทำโลกให้รุ่งโรจน์ ประหนึ่งว่าเวลา พระอาทิตย์อุทัยเหนือภูเขายุคันธร และทำโลก นั้น ให้เป็นเหมือนพวงดอกไม้ตาข่าย เอาพระหัตถ์ข้างหนึ่งกำภูเขามุจจลินท์ ภูเขาสิเนรุ ภูเขามันทาระ และภูเขาทัททระไว้ ทั้งหมด เหมือนดังกำเมล็ดพันธ์ผักกาด เอา ปลายนิ้วมือบังพระอาทิตย์พร้อมทั้งพระจันทร์ไว้ ทัดทรงพระจันทร์พระอาทิตย์ไว้ตั้งพันดวง เหมือนทัดทรงพวงมาลัย ฉะนั้น ทรงน้ำในสาครทั้ง ๔ ไว้ได้ด้วยฝ่า พระหัตถ์ข้างหนึ่ง ยังฝนใหญ่ อันมีอาการปาน ดังเมฆบนภูเขายุคันธรให้ตกลง พระนางเจ้านั้นได้นิรมิตให้เป็นพระเจ้า- จักรพรรดิ พร้อมด้วยบริษัทในนภาดลอากาศ แสดงให้เป็นครุฑ คชสาร ราชสีห์ ต่างบันลือ สีหนาทนฤโฆษอยู่
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka