พระไตรปิฎก

ข้าแต่พระมหาวีรเจ้า หม่อนฉันทั้งหลาย มีญาณในอรรถ ในธรรม ในนิรุตติ และใน ปฏิภาณ ญาณนั้นเกิดสำนักของพระองค์ ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นพระนายกมหามุนี พระองค์เป็นผู้อันหม่อมฉันทั้งหลายได้สั่งสมแล้ว ได้ทรงโปรดมีจิตเมตตา อนุญาตให้หม่อมฉันทั้ง ปวงนิพพานเถิดพระเจ้าข้า. พระพิชิตมารได้ตรัสว่า เมื่อท่านทั้งหลาย พูดอย่างนี้ว่า จักนิพพาน ฉันจักไปว่าอะไร ก็ บัดนี้ท่านทั้งหลายจงสำคัญกาลเวลาเอาเองเถิด. ครั้งนั้น พระภิกษุณีเหล่านั้น มีพระ- โคดมเถรีเจ้าเป็นต้น ถวายบังคมพระพิชิตมาร แล้วได้พากันลุกจากที่นั่งนั้นไป พระธีรเจ้าผู้นำ ชั้นเลิศของโลก พร้อมด้วยหมู่ชนเป็นอันมากได้ เสด็จไปส่งพระมาตุจฉาจนถึงซุ้มประตู ครั้งนั้น พระโคตมีเถรีเจ้าพร้อมด้วยพระภิกษุณีทั้งหลาย ทุก ๆ องค์ ได้พากันหมอบลงแทบพระยุคลบาท ของพระศาสนาผู้เป็นพงศ์พันธุ์ของโลก กราบ ทูลว่า นี้เป็นการถวายบังคมพระยุคลบาทครั้ง สุดท้ายของหม่อมฉัน การได้เห็นพระองค์ผู้เป็น นาถะของโลกครั้งนี้ ก็เป็นครั้งสุดท้าย หม่อมฉัน จักษุได้เห็นพระพักตร์ของพระองค์ซึ่งมีอาการ