พระไตรปิฎก

ปานน้ำอมฤต ข้าแต่พระวีรเจ้าผู้เลิศของโลก หม่อมฉันจักไม่ได้ถวายบังคมพระยุคลบาทของ พระองค์ซึ่งอ่อนละเอียดอีก วันนี้หม่อมฉันจะ เข้านิพพาน. พระศาสดาตรัสว่า จะมีประโยชน์อะไรด้วยรูปนี้แก่ท่านใน ปัจจุบัน รูปนี้ล้วนปัจจัยปรุงแต่ง ไม่น่ายินดี เป็นของเลวทราม. พระมหาปชาบดีเถรีเจ้า พร้อมด้วยพระ- ภิกษุณีเหล่านั้น ไปสู่สำนักนางภิกษุณีของตน แล้ว นั่งพับเพียบบนอาสนะอันประเสริฐ. ครั้งนั้น อุบาสิกาทั้งหลายในพระนคร นั้น เป็นความเคารพรักในพระพุทธศาสนา ได้ สดับประพฤติเหตุของพระนางเจ้า ต่างก็เข้าไปหา นมัสการแทบบาทมูล เอากรค่อนอุระประเทศ ร้องไห้พิไรร่ำคร่ำครวญควรจะกรุณา เต็มไปด้วย ความโศกเศร้า ล้มลงที่พื้นพสุธา ดุจเถาวัลย์ รากขาดแล้วตกลง ฉะนั้น พากันร้องไห้รำพันด้วยวาจาว่า ข้าแต่ พระแม่เจ้าผู้เป็นนาถะให้ที่พึ่งของดิฉันทั้งหลาย พระแม่เจ้า อย่าได้ล่ะทิ้งดิฉันทั้งหลายไปเข้า นิพพานเสียเลย ดิฉันทุกคนขอซบเศียรอ้อนวอน.