Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 72 หน้าที่ 562

เล่ม มมร. 72 หน้า 562 ข้อ 157
พระภิกษุณีผู้ยังพระสรีระสุดท้ายของ พระมุนีให้เจริญด้วยน้ำนม พระมารดาของกระผม พระโคตมีภิกษุณีนั้นถึงความสงบ เหมือนดวงดาว ในเมื่อพระอาทิตย์อุทัย ฉะนั้น พระนางผู้เป็นที่ รู้ทั่วกันว่า เป็นพระพุทธมารดา ครั้นดำรงอยู่แล้ว ไปสู่ความเสมอกันแล้ว คือในทีใด ถึงคนมี ๕ ตา เห็นให้ได้ ในที่นั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าซึ่งเป็น ผู้นำทรงเห็นได้ ขอพระโอรสของพระสุคตเจ้าผู้มีความ เชื่อในพระสุคต หรือเป็นศิษย์ของพระมหามุนี จงทำสักการะแด่พระพุทธมารดาเถิด. ภิกษุทั้งหลายถึงอยู่ไกล ได้ฟังคำประ- กาศนั้นแล้ว ก็มาได้เร็ว บางพวกมาด้วยพุทธ- นุภาพ บางพวกที่ฉลาดในฤทธิ์ก็มาด้วยฤทธิ์ ต่าง ช่วยกันยกเอาเตียงนอนที่พระโคตมีเถรีเจ้าหลับ ขึ้นไว้ในเรือนยอดอันประเสริฐ น่ายินดี สำเร็จ ด้วยทองคำล้วน ๆ งดงาม ท้าวโลกบาลทั้งสี่เอาบ่าเข้ารองรับเรือน ยอด ทวยเทพที่เหลือมีท้าวสักกะเป็นต้น เข้า ช่วยรับเรือนยอด เรือนยอดทั้งหมดมี ๕๐๐ หลัง แท้จริง เรือนยอดเหล่านั้น วิสสุกรรมเทพบุตรนิรมิต มี สีเหมือนพระอาทิตย์ในสรทกาล.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka