พระไตรปิฎก

ทวยเทพ นาค อสูร และพรหมต่างก็ พากันสลดใจ กล่าวขึ้นในทันใดนั้นเองว่า สังขาร ทั้งหลายไม่เที่ยงหนอ เหมือนอย่างพระมหาปชา- บดีเถรีเจ้านี้ถึงความย่อยยับไปแล้วฉะนั้น และพระเถรีทั้งหลายผู้ทำตามคำสอนของ พระศาสดา ซึ่งแวดล้อมพระมหาปชาบดีเถรีเจ้านี้ พากันดับไปแล้ว เหมือนเปลวประทีปหมดเชื้อ ดับไป ฉะนั้น โอ้ ความประจวบกันมีความ พลัดพรากเป็นที่สุด โอ้ สิ่งที่ปัจจัยปรุงแต่งล้วน แต่ไม่เที่ยง โอ้ ชีวิตมีความหายสูญเป็นที่สุด ความปริเทวนา ได้มีแล้ว ด้วยประการฉะนี้. ในลำดับนั้น เทวดาและพรหมต่างก็ทำ ความประพฤติตามโลกธรรม ตามสมควรแก่กาล แล้ว เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าผู้สูงสุดกว่า ฤาษี ครั้งนั้น พระศาสดาได้ตรัสเรียกท่าน พระอานนท์ผู้พหูสูตมาสั่งว่า อานนท์ ท่านจง ไปประกาศให้ภิกษุทั้งหลายทราบถึงการนิพพาน ของพระมารดา เวลานั้น ท่านพระอานนท์เป็นผู้หมด ความแช่มชื่น มีตานองไปด้วยน้ำตา ได้กล่าว ด้วยเสียงอันน่าสงสารว่า ขอพระภิกษุทั้งหลาย ผู้เป็นโอรสของพระสุคตเจ้าซึ่งอยู่ในทิศตะวันออก ทิศใต้ ทิศตะวันตกและทิศเหนือจงมาประชุมกัน