พระไตรปิฎก

เมื่อใด ดิฉันเจริญวัยโตเป็นสาว มีรูป และผิวพรรณงาม เมื่อนั้น พระราชบิดาก็โปรด ปรานประทานดิฉันแก่พระเจ้าพิมพิสาร ดิฉันเป็นที่โปรดปรานของพระราชสวามี ยินดีแต่ในการบำรุงรูป ไม่พอใจคนที่กล่าวโทษ รูปเป็นอันมาก. ครั้งนั้น พระเจ้าพิมพิสารโปรดให้นัก ขับร้อง ขับเพลงพรรณาพระมหาวิหารเวฬุวัน ด้วยพระประสงค์จะทรงอนุเคราะห์ดิฉัน ดิฉันสำคัญว่าพระมหาวิหารเวฬุวันอัน เป็นที่ประทับแห่งพระสุคตเจ้าเป็นที่รื่นรมย์ ผู้ ใดยังมิได้เห็นก็จัดว่าผู้นั้นยังไม่เห็นนันทวัน พระมหาวิหารเวฬุวันเป็นดังว่านันทวัน อันเป็นที่เพลิดเพลินของนรชน ผู้ใดได้เห็นแล้ว นับว่าผู้นั้นเห็นซึ่งนันทวันดีแล้ว อันเป็นที่เพลิด เพลินของท้าวอมรินทร์ สักกเทาวราชทวยเทพละนันทวันแล้วลงมา ที่พื้นดิน เห็นพระมหาวิหารเวฬุวันอันน่ารื่นรมย์ เข้าแล้ว ก็อัศจรรย์ใจเพลินชมมิได้เบื่อ พระมหาวิหารเวฬุวันเกิดขึ้นเพราะบุญ ของพระราชา อันบุญญานุภาพแห่งพระพุทธเจ้า ประดับแล้ว ใครเล่าจะกล่าวถึงความเจริญด้วย คุณแห่งพระมหาวิหารเวฬุวันให้จบได้