[๓๒๗] หม่อมฉันเป็นที่โปรดปรานของพระราชสวามีนั้น

ยินดีแต่ในการบำรุงรูปโฉม

ไม่เอื้อเฟื้ออย่างมากด้วยคิดว่า

พระพุทธเจ้ามีปกติกล่าวโทษของรูป

[๓๒๘] ครั้งนั้น พระเจ้าพิมพิสารทรงโปรดให้นักขับ

ขับร้องเพลงพรรณนาพระเวฬุวันเจาะจงหม่อมฉัน

เพื่ออนุเคราะห์หม่อมฉันให้มีความรู้สึก

[๓๒๙] หม่อมฉันสำคัญว่าพระเวฬุวัน

ซึ่งเป็นที่ประทับของพระสุคต

เป็นสถานที่น่ารื่นรมย์ ผู้ใดยังมิได้เห็น

ผู้นั้นก็จัดว่ายังไม่ได้เห็นสวนนันทวัน

[๓๓๐] พระเวฬุวัน ซึ่งเป็นสถานที่น่าเพลิดเพลินยินดีของนรชน

ผู้ใดได้เห็นแล้ว ผู้นั้นเหมือนได้เห็นสวนนันทวัน

ซึ่งเป็นสถานที่เพลิดเพลินของท้าวอัมรินทราธิราช

[๓๓๑] ท้าวสักกเทวราชและเทพทั้งหลายละสวนนันทวันแล้ว

ลงมาที่พื้นปฐพี เห็นพระเวฬุวันที่น่ารื่นรมย์แล้ว

ก็อัศจรรย์ใจ มิรู้เบื่อ

[๓๓๒] พระเวฬุวันเกิดขึ้นเพราะบุญของพระราชา

อันบุญญานุภาพแห่งพระพุทธเจ้าประดับแล้ว

ใครเล่าจะประมวลคุณแห่งพระเวฬุวันมากล่าวให้หมดสิ้นได้

[๓๓๓] ครั้งนั้น หม่อมฉันได้ฟังความสำเร็จแห่งสมบัติของพระเวฬุวัน

ที่เสนาะโสตไพเราะจับใจหม่อมฉัน

ใคร่จะได้ชมอุทยานนั้นจึงกราบทูลพระราชาให้ทรงทราบ

[๓๓๔] ครั้งนั้น พระเจ้าแผ่นดินจึงโปรดส่งหม่อมฉัน

ผู้มุ่งจะชมอุทยานนั้น

ไปพร้อมด้วยบริวารเป็นจำนวนมาก ด้วยพระดำรัสว่า