พระไตรปิฎก

ดิฉันเห็นหญิงสาวนั้นเข้าแล้วคิดว่า โอ หญิงสาวคนนี้รูปงามเหลือเกิน เราไม่เคยเห็นด้วย นัยน์ตาในครั้งไหน ๆ เลย ขณะนั้น หญิงสาวคนนั้นถูกชราย่ำยี มี ผิวพรรณแปลกไป หน้าเหี่ยว ฟันหัก ผมหงอก น้ำลายไหล หน้าไม่สะอาด ใบหูแข็งกระด้าง นัยน์ตาขาว นมยานไม่งาม ตัวตกกระทั่วไป ร่างกายสั่นตลอดศีรษะ หลังขด มีไม้เท้าเป็นคู่เดิน ร่างกาย ซูบผอมลีบไป ตัวสั่นงก ล้มลงแล้วหายใจถี่ ๆ ลำดับนั้น ความสังเวชอันไม่เคยเป็น ทำให้ขนลุกชูชัน ได้มีแก่ดิฉันว่า น่าตำหนิรูป อันไม่สะอาดที่พวกคนพาลยินดีกัน. ขณะนั้น พระพุทธเจ้าผู้ทรงพระกรุณา มาก มีพระทัยปีติโสมนัส ทอดพระเนตรเห็น ดิฉันผู้มีใจสังเวชแล้ว ได้ตรัสพระคาถานี้ว่า ดูก่อนพระนางเขมา เชิญดูร่างกายอัน กระสับกระส่าย ไม่สะอาด โสโครก ไหลเข้า ถ่ายออก ที่พวกพาลชนยินดีกัน ท่านจงอบรมจิตให้เป็นสมาธิมีอารมณ์ เดียวด้วยอสุภารมณ์เถิด ท่านจงมีกายคตาสติมาก ไปด้วยความเบื่อหน่ายเถิด